Kahetia – środa 5.09

Jak już pisałam Telavi nas nie zachwyciło, także od razu rano zaplanowaliśmy wycieczkę po winiarniach i kilku klasztorach w okolicach tego miasta. O klasztorach pisać nie będę, bo nie były takie ciekawe, także przejdę do meritum. Pierwsza winiarnia którą odwiedziliśmy to Twins Old Cellar gdzie całkiem sporo dowiedzieliśmy się o technologii produkcji wina starą, gruzińską metodą qvevri.

Białe wino:

Polega ona na tym, że zerwane winogrona ugniata się w specjalnym  korycie nogami, a potem wkłada do glinianych dzbanów zakopanych w ziemi, tak że widać tylko wieko, i zakrywa się je szczelnie na 6 miesięcy. Jeden taki dzban potrafi pomieścić nawet 4 tony winogron. W tym czasie wino fermentuje, a skórki i pestki opadają na dno. Potem się zlewa wino do dalszej fermentacji lub leżakowania, a to „błoto” ma specjalne przeznaczenie. Jest to nic innego, jak zacier do destylatu, z którego powstaje… CZACZA, CZACZUNIA, CZCZECZKA (wóda)

Czerwone wino:

Tutaj oddzielenie fermentującego soku od skórek i pestek następuje po ok 6 dniach. Nie bardzo tylko wiemy jak się je oddziela, bo technologia była opowiadana podczas degustacji wina, a język choć angielski, był trochę trudny do pojęcia. Potem już sok fermentuje dalej samotnie, a z resztek robi się… CZACZĘ.

Wyobraźcie sobie, że bierzecie 100 kg winogron. Dają one 70 litrów wina, reszta jest destylowana i daje 5 litrów CZACZY. Kolor czaczy z białych i czerwonych winogron jest taki sam.

Wracając do wina, może ono leżakować 10-15 lat w beczkach lub butelkach, najlepiej w temperaturze 16-17 stopni C. Wino robione tą metodą nie zawiera żadnych obcych dodatków, występuje tylko naturalna fermentacja. 

Po winiarni Twins Old Cellar odwiedziliśmy jeszcze fabrykę Kindzmarauli gdzie wino produkuje się już głównie według europejskiej metody i na masową skalę. W tej metodzie od razu wyciska się sok i wino fermentuje bez skórek i pestek.  Wina te są oczywiście bardzo dobre, ale różnią się od tych produkowanych starą metodą. 

Na koniec wycieczki odwiedziliśmy piwnice Khareba, gdzie wino przetrzymuje się w wykutych w górze korytarzach o łącznej długości kilkunastu kilometrów. Również ta wizyta zakończyła się degustacją. Na koniec nasza taksówka zawiozła nas do Sighnaghi, gdzie mieliśmy spędzić ostatnią noc (nie licząc tej na lotnisku).