Tbilisi – sobota 25.08.2012

Idziemy do hostelu (polecanego w przewodniku Lonley Planet,tzw. Lonku), położonego na Starym Mieście i zaliczanym do niezbyt tanich..Po przejściu wielu robót ulicznych trafiamy na ulicę naszego hostelu, po obu stronach same rudery, więc szukamy czegoś trochę epszego i przede wszystkim opisanego jako hostel. Żadnej informacji. Po adresie w końcu trafiamy..trochę nie wierzymy własnym oczom, bo nasz hostel to waląca się rudera z wybitymi oknami, za którą mamy zapłacić bagatela 140 zł za pokój! Wchodzimy po skrawkach schodów i to co widzimy nas miło zaskakuje. Wita nas miły pan, mówiący płynnie po angielsku, dostajemy bardzo ładny pokój z klimatyzacją, której jednak nie włączamy, bo mamy jej już dość po samolocie i nie tylko.  Do dyspozycji mamy niezłą łazienkę i kuchnię.

Zostawiliśmy plecaki i poszliśmy na chwile na piwo, czekać na pokój

Po 3h snu, Bartek odmówił wstania z łóżka z powodu choroby, więc poszłam zwiedzać sama. Skierowałam się do części miasta ze starymi walącymi się kamienicami. Ola pewnie więcej powiedziałaby o architekturze, na moje oko: trochę klasycyzmu, baroku, sporo elementów arabskich no i oczywiście ni z gruszki ni z pietruszki monumentalne, posowieckie twory. Natomiast wszędzie zachwyciły mnie zdobione ręcznie balkony, drzwi i kraty okienne. Wieczorem Bartek odzyskał siły i poszliśmy na kolację do knajpy poleconej przez Gita hostelmana. Zamówiliśmy typowe gruzińskie pierogi jedzone palcami i wreszcie spróbowaliśmy gruzińską czaczę i wino.